Mana isan’andro

ZOMA 14 JONA
SALAMO 77. 1- 20 F. 1
MANANTENA ILAY ANDRIAMANITRA TSY MIOVA

«Antso vonjy…» (1-9). Na eo aza izay mety
fitarainana mafy dia hitantsika fa tsy tonga
faingana ny vonjy nangatahiny (1-2), kanefa dia
mbola nitohy natoky an’Andriamanitra foana ny
mpanao Salamo eto. Tsy mahita tory amin’ny
alina, manandratra ny tanana ho fitalahoana mba
hamaliana azy. Tsy nanafina ny adin-tsainy izy
fa sahy namboraka izay tao am-pony (6-9), ary
izany koa no afaka manamaivana antsika raha tena
manana fifandraisana lalina amin’ ny Tompo isika.
“Manova toe-po…” (10-12). Ny fitodihany nijery
ireo lasa ka nametsovetsoany ireo asan’i Jehovah
sy ny nahatsiarovany ireo fahagagana nataony
(11) no nampiova ny toe-pon’ny mpanao Salamo
eto. Ho antsika koa dia manova ny toe-pontsika
manoloana ny zava-manahirana hatrehintsika ny
fahalalana sy ny fahatsiarovana fa Jesoa Kristy ilay
hitalahoantsika manoloana izay zavatra sarotra
lalovantsika dia tsy miova omaly sy anio ary
mandrakiazay (Hebreo 13.8).
«Ireo lasa tsy fanadino no mamelona ny
fanantenana»(13-20). Voalohany dia ny
fahatsiarovana fa tsy misy tahaka an’ Andriamanitra
(13) ary naseho eto ny fahamasinan’ ny làlany sy
ireo fahagagana nataony nanoloana ireo firenena
samihafa, indrindra fa ny namoahany ny Zanak’
Israely tany Egypta. Namela dindo sy fanantenana
ho an’ny taranaka taty aoriana tokoa ny
fahatsiarovana ny fomba fitondran’Andriamanitra
ny olony tany aloha tany.

Saintsaino: « Tsarovy ny zavatra taloha izay
efa lasa ela; Fa Izaho no Andriamanitra, ka
tsy misy hafa; Izaho no Andriamanitra, ka tsy
misy tahaka Ahy, » Isaia 46.9

Laisser un commentaire

Votre adresse de messagerie ne sera pas publiée. Les champs obligatoires sont indiqués avec *